Juventus Turyn

Juventus Football Club SpAJuventus Turyn Herb

Data założenia: 01.11 1897
Barwy: Biało-Czarne

Największe osiągnięcia

  • Mistrzostwo Włoch(Seria A): 1905, 1926, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1950, 1952, 1958, 1960, 1961, 1967, 1972, 1973, 1975, 1977, 1978, 1981, 1982, 1984, 1986, 1995, 1997, 1998, 2002, 2003, 2012, 2013
  • Puchar Włoch: 1938, 1942, 1959, 1960, 1965, 1979, 1983, 1990, 1995
  • Superpuchar Włoch: 1995, 1997, 2002, 2003, 2012
  • Puchar Europy: 1985, 1996
  • Puchar UEFA: 1977, 1990, 1993
  • Puchar Zdobywców Pucharu: 1984
  • Puchar Interkontynentalny: 1985, 1996
  • Superpuchar Europy: 1984, 1996

Juventus Turyn to najbardziej utytułowany klub Włoski biorąc pod uwagę zdobycze krajowe. Dzierży rekord 29 zwycięstw Serii A.  Jest również jednym z najbardziej znanych i utytułowanych klubów świata, grało w nim wielu wybitnych piłkarzy, a swoją kartę w historii Starej Damy zapisał również polski piłkarz Zbigniew Boniek.

Początki

Ten słynny klub został założony przez turyńskich licealistów 1 listopada 1987 r., pierwszym prezesem został  Eugenio Canfari.  Rok później Juventus Turyn rozegrał swój pierwszy oficjalny mecz z FC Torinese, przegrany 0:1. Klub szybko stał się jednym z najsilniejszych we Włoszech, w 1905 roku zdobywając pierwsze mistrzostwo kraju.

Po II wojnie światowej klub rozwijał się co raz szybciej. W 1923 roku w Juventusie zaczął grać znakomity Giampiero Combi, a prezesem został syn założyciela marki Fiat – Edoardo Agnelli, który prezesował do 1935 roku, kiedy to zginął w katastrofie lotniczej. Mecze zaczęto rozgrywać na Marsiglia Road, gdzie można było pomieścić większą ilość kibiców. W 1926 roku Bianconeri zdobyli drugi tytuł Mistrza Kraju.

To był początek znakomitego okresy Juve , gdyż na boiskach krajowych nie miał sobie równych również w latach 1931-1935. Za tymi sukcesami stali trenerzy Jeno Caroly i Carlo Carcano, a w drużynie z Turyny grali tacy piłkarze jak; Raimundo Orsi, Umberto Caligaris, Luis Monti, Renato Cesarini, Giovanni Varglien, Luigi Bertolini, Giovanni Ferrari i Felice Borel.

Jeszcze przed rozpoczęciem II wojny światowej, Starej Damie udało się zdobyć pierwszy Puchar Włoch pokonując w dwumeczu AC Torino. Kolejny taki tytuł zdobyli w 1942 roku. Jednak na kolejne Mistrzostwo Włoch kibice Juventusu Turyn musieli trochę poczekać. W 1947 roku prezesem został Giovanni Agnelli, a w klubie grali Carlo Parola, Giampiero Boniperti (664 meczów i 182 gole dla Juve) czy inny wybitny napastników w historii klubu Duńczyk John Hansen.

Lata 50. to niezły okres dla Starej Damy, która zdobyła trzy tytuły mistrzowskie 1950, 1952, 1958 oraz Puchar Włoch(1959). W drużynie największą gwiazdą był Omar Sivori – Argentyński piłkarz, który jako pierwszy dla Juve zdobył Złotą Piłkę France Football(1961). Wraz z Johnem Charlesem pomógł wywalczyć kolejne dwa tytuły mistrzowskie, kolejno 1960 i 1961 r. oraz Puchar Włoch w 1960. Wtedy właśnie po zdobyciu 10 scudetto, na koszulkach Juventusu Turyn pojawiła się pierwsza gwiazda.

W owym okresie drużynę trenował m.in. były piłkarz Juve Carlo Parola. W 1962 roku Bianconeri po raz pierwszy zaistniali w Pucharze Europy dochodząc do ćwierćfinału. Z kolei 1967 roku Stara Damadoszła aż do półfinału tych rozgrywek gdzie ulegał znakomitej Benfice.

Okres największych sukcesów

Właściwe od lat 70. do końca lat 80., Juventus Turyn odnotowywał pasmo sukcesów i były to najlepsze lata klubu. Prezesem wówczas został Giampiero Boniperti i pełnił tą rolę niemal przez dwie dekady. Juventus zwyciężał nie tylko na własnym podwórku, ale był co raz mocniejszy na arenie międzynarodowej, gdzie do tej pory nie odniósł znaczącego sukcesu.

W 1971 roku doszedł do finału Pucharu Miast Targowych(późniejszy Puchar UEFA), tam był dwukrotny remis 2:2 i 1:1 i o zwycięstwie zadecydowała większa ilość bramek strzelonych na wyjeździe (Leeds).

Klub wywalczył kolejne mistrzostwa kraju w 1972, 1973, 1975 i 1977 r. 1973 roku Juve w końcu doszło do finału rozgrywek o Puchar Europy. W finałowym meczu rozgrywanym w Belgradzie Juventus Turyn przegrał 1:0 z niezwykle silnym Ajaxem Amsterdam.

W 1976 roku trenerem Juve został legendarny i najbardziej zasłużony trener klubu Giovanni Trapattoni, fotel trenera zajmował aż do 1986 r.  Już po pierwszym roku pracy wywalczył swoje pierwsze trofeum i zarazem pierwszy Puchar UEFA dla klubu z Turynu. Juventus w finale tych rozgrywek pokonał w dwumeczu Athletic Bilbao, a bramki dla Bianconeri strzelali Roberto Bettega i Marco Tardelli. Piłkarzami Juventusu byli wówczas tak znani gracze jak Dino Zoff, Antonio Cabrini, Fabio Capello, Claudio Gentile, Roberto Battega czy Gaetano Scirea. Kolejne triumfy w Serii A Juve odnosiło w 1978, 1981, 1982(20 triumf w Serii A), 1984 i 1986 roku, do tego doszły jeszcze dwa Puchary Włoch.

Zbliżał się kulminacyjny moment sukcesów Starem Damy. W 1982 roku do klubu przywitali Michel Platini, Paulo Rossi i Zbigniew Boniek. Właśnie tak mieszanka doprowadziła Juve do największych sukcesów na arenie międzynarodowej. Już w 1983 roku piłkarze Juventusu mogli zdobyć Puchar Europy, gdyż ponownie doszli do finału gdzie tym razem przegrali z Hamburgerem SV 0:1. Boniek w tej edycji rozgrywek strzelił dwie bramki, a klub w półfinale odwiedził Polskę gdzie spotkał się z byłym klubem Bońka – Widzewem Łódź.

Na pocieszenie Juventus zdobył swój pierwszy Puchar Zdobywców Pucharu. Stara Dam pokonała FC Porto, a Zbigniew Boniek zarówno w tym meczu jak i półfinałowym z Manchesterem United strzelił gola.  Jeszcze tego samego roku Juventus Turyn zdobył Super Puchar Europy pokonując 2:0 Liverpool, tam również brylował Boniek strzelając dwie bramki.

Wielki triumf w cieniu tragedii

Rok później Juventus po raz drugi raz z rzędy doszedł do finału Pucharu Europy. Tym razem szczęście i umiejętności byli po stronie Juventusu. Ale mecz odbywał się w cieniu tragedii i był tak naprawdę sprawa drugorzędna. Wszystko za sprawą zamieszek, które wszczęli kibice Liverpoolu. Przedarli się oni przez ogrodzenie i zaatakowali kibiców Juvetusu. Ci w popłochu uciekali tratując się nawzajem, zginęło wówczas 41 osób. Zdarzenie to spowodowało zmianę zasad bezpieczeństwa na stadionach, a angielskie drużyny wykluczona na pięć lat z pucharów europejskich.

Mecz jednak rozegrano, niewielkim wtedy pocieszeniem dla Włoch pogrążonych w żałobie było zwycięstwo włoskiego klubu 1:0, po golu Michela Platiniego z rzutu karnego, którego wywalczył Zbigniew Boniek. W ten sposób Juventus Turyn zdobył pierwszy Puchar Europy.

Klub z Turynu stał się pierwszym klubem, który wygrał wszystkie najważniejsze trofea europejskie. Sezon zakończył także zwycięstwem w Pucharze Interkontynentalnym z Argentinos Juniors.

W 1986 roku po zdobyciu wszystkiego co się dało fotel trenera opuścił Giovanni Trapattoni, jego miejsce zajmowali Rino Marchesi i Dino Zoff,  a najwięksi piłkarze opuszczali klub. Drużyna została przebudowana, a na kolejne sukcesy kibice musieli poczekać kilka lat.

Lata 90.

Po paru latach posuchy Bianconeri sięgnęli po Puchar Woch w 1990 r. i zdobyli drugi Puchar UEFApokonując rywala z ligi – Fiorentinę. Rok 1990 to również koniec 19-letniej prezesury Giampiero Boniperti, jego miejsce na 13 lat zajął Vittorio Caissotti di Chiusano. Nową areną Juve został Stadio delle Alpi, który został wybudowany na Mistrzostwa Świata.

W 1991 roku na stanowisko szkoleniowca Starej Damy powrócił Giovanni Trapattoni,  wciągu trzech lat udało mu się zdobyć trzeci Puchar UEFA pokonując w finale Borussię Dortmund. W składzie pojawiły się nowe gwiazdy włoskiego i światowego futbolu jak Roberto BaggioDino Baggio,Gianluca Vialli, Jürgen Kohler, Antonio Conte czy bramkarza Angelo Peruzzi.

W 1994 roku trenerem klubu został Marcello Lippi, który stał za kolejną falą sukcesów Juventusu. Pod jego wodzą po 9 latach Juventus Turyn ponownie zdobył Mistrzostwo Włoch oraz Pucha Włoch i po raz pierwszy w historii Superpuchar Włoch. Doszedł również do finału Pucharu UEFA gdzie uległ AC Parmie.

Ale to był tylko początek sukcesów. W sezonie 1995/1996 Stara Dama świetnie sobie radziła w Lidze Mistrzów, a w drużynie brylowali młody Alexandro Del Piero i Fabrizio Ravanelli. Juve doszło do finału gdzie spotkało się z Ajaxem Amsterdam, który bronił tytuł z przed roku. Po golu Ravanelliegodla Juve i Jari Litmanem dla Ajaxu mecz zakończył się remisem 1:1. Po bezbramkowej dogrywce piłkarze Juventusu bezbłędnie wykonali rzuty karne a i ich bramkach Peruzzi wyłapał dwie jedenastki. Juventus po raz drugi w historii świętował zdobycie Pucharu Europy! Tego roku zdobył także Superpuchar Europy i Puchar Interkontynentalny.

juventus 1996

W sezonie 1995/1996 na ligowym boiskach Juve oddało prym Milanowi, lecz tytuł odzyskał w 1997 roku. W klubie pojawił Zinedine Zidane, a Del Piero wspierał Filippo Inzaghi. Klub był bardzo bliski obronienia Pucharu Europy w 1997 roku, doszedłszy do finału tym razem musiał uznać wyższość Borussi Dortmund. W 1998 roku Stara Dama obroniła Mistrzostwo Kraju i po raz trzeci raz z rzędu wystąpiła w finale Ligi Mistrzów! Niestety w finałowym spotkaniu z Realem Madryt Juventus przegrał 1:0. W 1999 klub opuścił Lippi a jego miejsce zastąpił Carlo Ancelotti.

Lata 2000-2010

Na kolejne scucdetto kibice musieli czekać do 2002 roku, wyczyn ten klub powtórzył w kolejnym sezonie. Za tymi sukcesami stał Marcello Lippi, który powrócił na fotel trenera w 2001 roku. Pomógł w tym także kolejna legenda klubu Czech Pavel Nedved (2001-2009).

W 2003 roku Juventus Turyn po raz 7. w historii doszedł do finału rozgrywek o Puchar Europy. Tym razem musiał zmierzyć się ze swoim odwiecznym rywalem z Serii A – AC Milanem.  Zarówno w regulaminowym czasie jak i w dogrywce nie padał żadna bramka, zatem o losach spotkania miały przesądzić karne. Lecz mimo dwóch obronionych jedenastek przez Gianluigi Buffona, to Milan okazał się skuteczniejszy i to on uniósł puchar w górę.

Juventus kontynuował dobrą passę w lidze wygrywając Serię A w 2005 i 2006 roku. Ale i ten klub miał niechlubne momenty w swojej historii. Wyszła na jaw Afera Calciopoli, tycząca sprzedaży meczów, w której brały udział czołowe kluby serii A, w tym Juventus. W wyniku procesu, Juventus Turyn został zdegradowany do Serii B, a zdobyte wcześniej dwa tytuły mistrzowskie zostały mu odebrane.

W sezonie 2006/2007 Juventus wystartował z Serii B z 9 punktami straty (początkowo miało być 30). Z klubu z powodu zaistniałej sytuacji odeszło kilku dobrych piłkarzy, ale Stara Dama i tak wyprzedziła wszystkich rywali i zajęła 1. miejsce.

W sezonie 2007/2008 Juve powróciło do Serie A. Po znaczących osłabieniach klub zajął bardzo dobre trzecie miejsce.  Przez następnych kilka sezonów Juventus przegrywał rywalizację o mistrzostwo z Interem Mediolan, AS Romą bądź Milanem. Mimo upływających lat wciąż jednym z najlepszych i najskuteczniejszych piłkarzy Juventusu był Alexandro Del Piero, stając się przez lata jedną z największych ikon klubu.

Klub z Turynu grał nie najlepiej w sezonie 2009/2010, zajmując dopiero 7. pozycję w lidze, a w Lidze Europejskiej nie wyszedł nawet z grupy ulegając m.in. Lechowi Poznań. Trenerzy zmieniali się jak w kalejdoskopie byli nimi m.in. byli gracze Didier Deschamps, Ciro Ferrara czy Claudio Ranieri.

Sukcesów ciąg dalszy

Odrodzenie zespołu nastąpiło w sezonie 2011/2012, w którym Juventus Turyn w wielkim stylu wygrał Serie A, nie odnotowując ani jednej porażki w lidze (24 zwycięstwa i 14 remisów). Juve zdobyło takżeSuperpuchar Włoch po pokonaniu Napoli. Po tym sezonie Del Piero opuścił Juventus, piłkarz przez 15 lat gry strzelił dla klubu 290 bramek w 705 meczach.

W 2013 roku Juve zdobyło swoje 29. Mistrzostwo Włoch, a trenerem klubu w 2011 roku zostałAntonio Conte. Mimo, iż oficjalnie klub nie ma prawa nosić na koszulkach trzech złotych gwiazdek, to na oficjalnej stronie klubu są one widoczne, gdyż włodarze nie pogodzili się  faktem odebrania im dwóch scudetto.