Ronaldo

Ronaldo Luis Nazario de Lima

Data i miejsce urodzenia: 18.09.1976, Rio de Janeiro
Narodowość: Brazylia
Pozycja na boisku: Napastnik

Ronaldo

Największe osiągnięcia

  • Mistrz Świata: 1994 (USA), 2002 (Niemcy)
  • Wicemistrz Świata: 1998 (Francja)
  • 2-krotny zwycięzca Copa America (Mistrzostwo Ameryki Płd.): 1997, 1999
  • Zdobywca Pucharu Konfederacji: 1997
  • Zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharu: 1997 (FC Barcelona)
  • Zdobywca Pucharu UEFA: 1998 (Inter Mediolan)
  • Zdobywca Pucharu Interkontynentalnego: 2002 (Real Madryt)
  • 2-krotny zdobywca Złotej Piłki France Football: 1997, 2002, drugi w 1996, trzeci w 1998
  • 3-krotny Najlepszy Piłkarz FIFA: 1996, 1997, 2002, oraz drugi w 1998 i trzeci w 2003
  • 3-krotny Najlepszy Piłkarz Świata według World Soccer – 1996, 1997, 2002
  • Król strzelców MŚ w 2002
  • Najlepszy Piłkarz MŚ w 1998
  • Mistrz Brazylii (Corinthians): 2009
  • 2-krotny Mistrz Hiszpanii (Real Madryt): 2003, 2007
  • Zdobywca Pucharu Hiszpanii: 1997 (FC Barcelona),
  • Zdobywca Pucharu Holandii (PSV Eindhoven): 1996
  • 2-krotny zdobywca Pucharu Brazylii
  • Król strzelców Ligi Holenderskiej (PSV): 1995 r.
  • 2-krotny Król strzelców Ligi Hiszpańskiej: 1997 (FC Barcelona), 2004 (Real Madryt)
  • Złoty But dla najlepszego strzelca w Europie: 1997
  • Najlepszy Piłkarz Ligi Włoskiej: 1998
  • Sportowiec Roku według BBC: 2002
  • Sportowy Powrót Roku: 2002
  • „11” wszech czasów według France Football: 2007
  • Najlepszy strzelec MŚ w historii: 15 goli na trzech MŚ
  • Zdobywca 62 goli w 97 meczach dla reprezentacji Brazylii (Rekord)
  • Ogółem Zdobywca 309 goli w 440 meczach seniorskich

Ronaldo Luís Nazário de Lima urodził się 22 września 1976 w Rio de Janeiro. Oprócz brazylijskiego posiada także obywatelstwo Hiszpanii.

Największym sukcesem piłkarskim zawodnika jest złoty medal na MŚ 1994 w USA oraz MŚ 2002 i tytuł króla strzelców na mistrzostwach 2002.

Kariera klubowa

Cruzeiro

Pierwszym zawodowym klubem Ronaldo, do którego trafił wieku 16 lat, było Cruzeiro Belo Horizonte. Został przedstawiony kierownictwu drużyny przez Jairzinho – byłego reprezentanta Brazylii. Jairzinho, widząc w piłkarzu wielki talent, wcześniej wykupił Ronaldo z klubu juniorskiego Sao Christovao , za 10 tysięcy dolarów. Cruzeiro z kolei zapłaciło Jairzinho za część praw do Ronaldo 50 tysięcy dolarów. Swój pierwszy oficjalny mecz zagrał 25 maja 1993.

Dobre występy w drużynie juniorów, a także odejście z klubu jednego z napastników spowodowały, że znalazł się na stałe w pierwszym składzie. Niedługo potem miał szansę na pierwszy w karierze tytuł mistrza Brazylii. W finale Recopa 1993 przeciwko Sao Paulo FC doszło do serii rzutów karnych. Ronaldo nie wykorzystał jedenastki, a Cruzeiro przegrało tytuł.

Do historii przeszedł jego wyczyn w spotkaniu z Bahii (7 listopada 1993), w którym 17-letni Ronaldo strzelił 5 z 6 goli dla swojego klubu. Jest 6. graczem w historii rozgrywek o mistrzostwo Brazylii, który dokonał podobnego wyczynu (rekord został pobity w 1997 roku przez Edmundo, który zdobył 6 bramek w jednym meczu).

Kilka dni po wspaniałym wyczynie otrzymał pierwsze powołanie do reprezentacji, na mecz z Niemcami, w którym jeszcze nie zagrał. To powołanie Ronaldo zawdzięczał też występom wSupercopa 1993. Tu w 4 spotkaniach zdobył 8 bramek. Kibice okrzyknęli go przydomkiem „Matador Azul” (Niebieski Zabójca, od koloru strojów klubu w którym grał), a słowo „matador”, oznaczające niezwykle skutecznego napastnika, weszło do kanonu słownictwa brazylijskich komentatorów.

W mistrzostwach stanu Minas Gerais (Campeonato Mineiro), dalej imponował swoją znakomitą skutecznością. W 18 meczach tych mistrzostw zdobył 22 gole, zostając królem strzelców, jegoCruzeiro zdobyło tytuł.

23 marca 1994 w meczu przeciwko Argentynie, wygranym przez Brazylię 2-0 Ronaldo zadebiutował w reprezentacji. W drużynie był już Ronaldo, stąd nasz bohater otrzymał przydomek „Ronaldinho”.  W następnym meczu, rozegranym 4 maja przeciwko Islandii, strzelił swoją pierwszą bramkę. Cruzeiro już w kwietniu wykupiło za milion dolarów resztę praw do piłkarza.

Ronaldo wziął zaś udział w Copa Libertadores 1994. Rozegrał w nim 8 meczów i strzelił 2 gole. Jego drużyna odpadła w 1/8 finału z chilijskim Unión Española. Ronaldo utkwił w pamięci kibiców dzięki bramce strzelonej Boca Juniors, kiedy przeszedł z piłką prawie połowę boiska mijając argentyńskich zawodników.

Ronaldo został powołany na Mistrzostwa Świata 1994. Nie zagrał jednak na nich ani jednego meczu.

PSV Eindhoven zapłacił za niego 6 milionów dolarów i Ronaldo znalazł się w Europie. Został najdroższym piłkarzem wytransferowanym z brazylijskiego klubu za granicę.

Ronaldo grając w Cruzeiro rozegrał 44 spotkania i strzelił w nich 44 gole, zdobył tytuł króla strzelców Campeonato Mineiro, które jego zespół wygrał oraz Supercopa Libertadores, został też wicekrólem Campeonato Brasileiro.

PSV

PSV zapłaciło za piłkarza 6 milionów dolarów. W swoim debiutanckim sezonie gry dla nowego klubu,  rozegrał w I lidze 33 mecze i strzelił 30 goli. Został królem strzelców i pierwszym od siedmiu lat zawodnikiem, któremu udało się zdobyć przynajmniej 30 bramek.

W tym samym sezonie Brazylijczyk zaliczył debiut w europejskich pucharach. W spotkaniu przeciwko Bayerowi Leverkusen strzelił trzy gole. Niestety PSV odpadło.

W całym sezonie Ronaldo wystąpił w 36 meczach i strzelił 35 bramek. Na początku nowego sezonu Il Fenomeno doznał pierwszej kontuzji w karierze – pęknięcia kości goleniowej. Ale mógł grać już w rundzie wiosennej, w której w 13 meczach strzelił 12 bramek. W całym sezonie wyszedł na boisko 21 razy i zdobył 19 goi. Następnym klubem Brazylijczyka była FC Barcelona, która wydała na transfer 19 milionów dolarów.

FC Barcelona

Jeden sezon spędzony w Barcelonie był prawdopodobnie jego najlepszym w całej karierze. Tylko w samej Primera División w 37 spotkaniach dobył 34 gole. Rok 1996 zwieńczył tytuł najlepszego piłkarza świata według plebiscytów FIFA i World Soccer Magazine.

Był też drugi w najważniejszym plebiscycie o Złotą Piłkę. W całym sezonie 1996/1997 Ronaldo strzelił aż 47 goli w 49 meczach, zdobył Superpuchar Hiszpanii, Puchar Króla i Puchar Zdobywców Pucharów. Po tym sezonie trafił do Interu Mediolan, za kwotę 27 milionów dolarów za zerwanie kontraktu z Barceloną oraz 53 miliony dolarów za sam transfer.

Inter Mediolan

Pierwszy sezon w nowym klubie był dla Ronaldo był bardzo dobry. Świadczy o tym zdobycie wicemistrzostwa Serie A, zdobycie Pucharu UEFA, tytuł wicekróla strzelców Serie A z 25 golami na koncie, w całym sezonie w  47 meczach strzelił 34 bramki.

Pod koniec 1997 roku wygrał wszystkie najważniejsze plebiscyty na najlepszego piłkarza świata.  Następny sezon zmarnowały piłkarzowi kontuzje (29 spotkań i 15 bramek). Powszechnie uchodził za najlepszego piłkarza świata, a lata 1996 – 1998 uznaje się za najbardziej zdominowane przez jedengo piłkarza w historii futbolu.

W sezonach 1999/2000 i 2000/2001 Ronaldo przytrafiła mu się bardzo groźna kontuzja zerwania więzadeł krzyżowych w prawym kolanie. W Interze piłkarz rozegrał 99 spotkań i strzelił 59 goli. Po Mistrzostwach Świata trafił do Realu Madryt za 45 milionów euro.

Real Madryt

Kontuzje odwlokły jego debiut w Realu do października, wszedł na ostatnie 30 minut w ramach 4. kolejki w meczu przeciwko Deportivo Alaves. Strzelił dwa gole. Ronaldo nie potrafił strzelić gola przez ponad miesiąc i po raz pierwszy zaczęto mówić o jego nadwadze.

W grudniu otrzymał też wiele nagród dla najlepszego piłkarza świata. Po raz trzeci wygrał plebiscyt World Soccer Magazine, jako pierwszy piłkarz w historii oraz został piłkarzem roku FIFA, co także stanowi rekord, rok później wyrównany przez Zinedine Zidane‚a. Ronaldo drugi raz zdobył Złotą Piłka i otrzymał Złoty But dla króla strzelców Mistrzostw Świata.

W tym samym roku Ronaldo wygrywa też jako trzeci piłkarz w historii – po Eusébio i Pelé plebiscyt nanajlepszego sportowca świata według BBC Sports (Personality of the Year). W tym samym sezonie zostaje Mistrzem Hiszpanii i awansuje do półfinału Ligi Mistrzów. Zdobywa też Superpuchar Hiszpanii.

W następnym sezonie Real zajął 4. miejsce w tych rozgrywkach, wygrała je zaś Valencia z 7 punktami przewagi nad Realem. Ronaldo został jednak królem strzelców z 24 golami w 32 meczach. Aż do sezonu 2006/2007 Real osiągał bardzo słabe wyniki. Brazylijczyk popadł w konflikt z nowym treneremFabio Capello i był tylko rezerwowym.

W zimie przeszedł do Milanu za 7,5 miliona euro i w bardzo niewielkim stopniu pomógł Realowi zdobyć tytuł Mistrza Hiszpanii. Łącznie w Realu Ronaldo strzelił 104 gole w 177 meczach, zdobył Puchar Interkontynentalny, Superpuchar Hiszpanii i dwukrotnie mistrzostwo.

AC Milan

Do Milanu Ronaldo przeszedł w 2007 roku. W drugim meczu w jego barwach, ze Sieną, strzelił swoje pierwsze bramki dla Milanu. Zaliczył też jedną asystę. W tym sezonie wystąpił w 13 meczach i strzelił w nich 7 goli. Zdobył także Superpuchar Europy i Klubowe Mistrzostwa Świata.

W sezonie 2007/2008 w spotkaniu z Livorno odniósł groźną kontuzję, która zmusiła go do rozwiązania kontraktu. Łącznie w Milanie rozegrał 20 meczów i strzelił w nich 9 goli. Występował tylko w meczach ligowych.

Corinthians Sao Paulo

Początkowo Ronaldo lecząc kontuzję trenował z Flamengo Rio de Janeiro, jednak 9 grudnia 2008 roku podpisał roczny kontrakt z ligowym rywalem tego klubu – Corinthians São Paulo. Pierwszego gola dla swojej nowej drużyny strzelił cztery dni później, w meczu przeciwko Palmeiras São Paulo. Do dziś w barwach Corinthians Sao Paulo wystąpił w 38 meczach strzelając w nich 23 gole. W ramach Campeonato rozegrał 10 spotkań i zdobył 8 bramek zostając najlepszym piłkarzem tych rozgrywek, 8 spotkań i 3 bramki w rozgrywkach o Puchar Brazylii i 20 spotkań z 12 bramkami w rozgrywkach ligowych Campeonato Brasileiro.

W 2007 roku w sondzie magazynu France Football Ronaldo został zaliczony do najlepszej jedenastki w historii futbolu.

W tym samym roku Statystycy i historycy piłkarscy IFFHS umieścili go na 2. miejscu najlepszych piłkarzy wszech czasów, tuż za innym Brazylijczykiem Pele.

Kariera reprezentacyjna

Ronaldo w reprezentacji swojego kraju zadebiutował w dniu 23 marca 1994 roku. Był to mecz towarzyski przeciwko Argentynie, a Ronaldo pojawił się na boisku na ostatnie 10 minut.

Jego pierwsze mistrzostwa to mundial w USA w 1994 roku. Co prawda jeszcze w żadnym meczu nie wystąpił, ale został od razu złotym medalistą. W 1995 zdobył srebro Copa America odbywającego się w Urugwaju.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie Brazylia zdobyła 3. miejsce, a Ronaldo w meczu o brąz strzelił jedną z bramek. W następnym sezonie Il Fenomeno na Copa America w Boliwii strzelił tam pięć goli w 6 spotkaniach i został tym samym, wicekrólem strzelców i najlepszym piłkarzem całego turnieju, a Brazylia została złotym medalistą.

We francuskim mundialu w 1998 roku Ronaldo strzelił 4 gole i zaliczył trzy asysty. Przed meczem finałowym, w którym Brazylia ulegała gospodarzom turnieju aż 3:0 przeżył napad padaczki.

W 2002 roku na Mistrzostwach Świata w Korei i Japonii, Ronaldo zdobył złoto oraz tytuł króla strzelców mundialu. W finale dwa razy pokonał niemieckiego bramkarza.

34-letni gwiazdor kończy wieloletnią karierę, mając na koncie dwa tytuły mistrza świata i trzy nagrody dla najlepszego piłkarza roku w rankingu FIFA (1996, 1997, 2002). Początkowo Ronaldo miał rozstać się z piłką dopiero po zakończeniu trwającego w Brazylii sezonu ligowego, ale jego klub, Corinthianswcześniej odpadł z Copa Libertadores, co przyspieszyło decyzję „Il Fenomeno”.

Chciałem grać dalej, ale już nie mogę. Myślę o jakiejś akcji, a potem nie mogę jej przeprowadzić tak jak bym chciał. Przyszedł na mnie czas – powiedział Brazylijczyk.

Ronaldo zdecydował się zakończyć karierę w Corinthiansie po serii słabych występów. – Nie mogę już grać. Bardzo chciałem, ale nie mogę. Boję się, że wyjdę na boisko i ciało odmówi mi posłuszeństwa. To już czas, by odejść. Kiedyś powiedział swojej mamie: „Mamo spokojnie będę najlepszy na świecie i pomogę całej rodzinie”.

źródło: wikipedia