Arjen Robben - lewy skrzydłowy z międzynarodową karierą

Czy Arjen Robben da się lubić? Prywatnie to przykładny mąż i ojciec. Na boisku człowiek dla rywali wręcz bezwzględny, ale z uwagi na częste symulowanie faulu zyskał pseudonim „nurek”.

Data i miejsce urodzenia: 23 stycznia 1984, Bedum
Narodowość: Holandia
Pozycja na boisku: skrzydłowy napastnik

1. Największe osiągnięcia

Klubowe

arjen-robben200x215.jpg
  • mistrzostwo Premier League: 2005, 2006
  • mistrzostwo Primera División: 2008
  • mistrzostwo Bundesligi: 2010, 2013, 2014
  • Liga Mistrzów UEFA: 2013
  • Klubowe Mistrzostwa Świata: 2013

Reprezentacja

  • srebro na Mistrzostwach Świata w RPA: 2010
  • brąz na Mistrzostwach Świata w Brazylii: 2014

reklama

 

2. Kariera klubowa (od 2000)

2.1. Młodość

Piłkarską karierę Arjen Robben rozpoczął w swoim rodzinnym Bedum. W jednym z wygranych 20:0 meczów strzelił 18 bramek!

W 2000 roku jako szesnastolatek został wypatrzony przez skautów holenderskiego FC Groningen, gdzie trafił do profesjonalnego klubu. Co ciekawe, pierwszym trenerem był jego… ojciec Hans, który później został agentem piłkarza. We wszystkich rozgrywkach młodzieżowych Arjen zdobył w sumie 50 goli.

2.2. FC Groningen (2000-2002)

26 listopada 2000 roku Arjen zadebiutował w pojedynku Eredivisie z FC Twente (porażka 0:3). Tydzień później, 2 grudnia, w meczu z RKC Waalwijk (0:0), trener Jana van Dijk w 77 minucie zastąpił Leonardo Robbenem. Kolejny mecz ponownie rozegrał wchodząc z ławki rezerwowych, natomiast 17 grudnia 2000 roku po raz pierwszy znalazł się w wyjściowym składzie w domowym meczu z Feyenoordem (1:0).

Pierwszego gola dla FC Groningen strzelił w niedzielę 11 marca 2001 przeciwko AFC Ajax. Mecz rozgrywany był na Oosterpark Stadion i zakończył się rezultatem 3:3.

Arjen Robben grał w FC Groningen przez 2 pełne sezony. Strzelił 8 goli w 46 meczach Eredivisie.

Chociaż nie był najlepszym strzelcem, został graczem roku w FC Groningen, dzięki szybkim atakom z lewej strony i uderzeniowym akcjom w pierwszym sezonie (2000-2001). Jego talent nie pozostał niezauważony. Trzy czołowe holenderskie kluby (Feyenoord, Ajax i PSV) starały się aby pozyskać tego lewego skrzydłowego. Robben wybrał ostatecznie PSV, które przekazało opłatę transferową w wysokości 9.500.000 guldenów do Groningen.

2.3. PSV (2002-2004)

  • mistrzostwo Eredivisie: 2003
  • Superpuchar Holandii: 2003

W PSV strzelił więcej bramek niż wcześniej (17 w 56 meczach), a jego gra również się rozwinęła.

W sezonie 2002/03 Robben rozegrał 33 mecze w Eredivisie zdobywając swój pierwszy tytuł mistrza kraju. Został także okrzyknięty holenderskim talentem roku.

Sezon 2003/04 wyglądał na początku obiecująco, ale przeciwko AJ Auxerre w Pucharze UEFA, zerwał ścięgno i przez 4-6 tygodni był niezdolny do gry. Arjen doszedł do siebie, ale w meczu przeciwko swojemu byłemu klubowi FC Groningen zerwał ścięgno podkolanowe, co wyłączyło go na podobny okres czasu. Jego udział w Mistrzostwach Europy 2004 był zagrożony.

Podczas gry dla PSV, u 20-letniego Robbena wykryto nowotwór jąder.

– Byłem przerażony, w głowie kołatały się najgorsze myśli. Wreszcie usłyszałem dobrą nowinę: wycięty nowotwór okazał się niezłośliwy. Od dziecka żyłem tylko piłką, ale wtedy futbol nagle przestał być dla mnie ważny – przyznał w wywiadzie.

Spływały oferty zagranicznych klubów, ale przewodniczący PSV uznał ofertę 7 milionów euro od Manchesteru United za śmieszną. Ostatecznie Robben trafił do Chelsea Londyn za 18 milionów euro.

2.4. Chelsea (2004-2007)

  • mistrzostwo Premier League: 2005, 2006
  • Puchar Ligi Angielskiej: 2005, 2007
  • Tarcza Wspólnoty: 2005
  • Puchar Anglii: 2007
Arjen-Robben-Chelsea-celebrate.jpg

Arjen Robben świętuje mistrzostwo Premier League w 2005 roku

Ekipą ze Stamford Bridge kierował wówczas legendarny Jose Mourinho. Robben zadebiutował w Chelsea dopiero w listopadzie 2004 roku. Jego debiut został przez opóźniony przez kontuzję, której nabawił się podczas przygotowaniach towarzyskich z AS Roma.

W sezonie 2004/05 Robben udowodnił swoją wartość dla Chelsea i został uznany za piłkarza miesiąca FA Premier League. Sezon 2004/05 zakończył z 7 bramkami. Plebiscyt na Młody Talent Roku przegrał, ustępując jedynie z Waynem Rooneyem z Manchesteru United.

W sezonie 2005/06 doznał poważnej kontuzji w meczu z Blackburn Rovers. Po powrocie Robben był w dobrej formie i na lewej flance zespołu strzelił 6 goli w 28 meczach, a Chelsea po raz drugi z rzędu zdobyła tytuł Premier League.

Przez trzy sezony Robben był dręczony kontuzjami, a mimo to zdobył Puchar Premier League dwa razy z rzędu (2004/05 i 2005/06), Puchar Ligi Angielskiej (2005 i 2007), Tarczę Wspólnoty (2005) i Puchar Anglii (2007).

Jego wkład w drużynę był znaczący. Robben był wychwalany za szybkość i technikę, ale regularnie krytykowany za symulowanie faulu. W sierpniu 2007 roku Real Madryt złożył ofertę za Robbena, którą Chelsea przyjęła.

2.5. Real Madryt (2007-2009)

  • mistrzostwo Primera División: 2008
  • Superpuchar Hiszpanii: 2008
Arjen-Robben-Real-Madrid.jpg

Arjen Robben w barwach Realu Madryt w 2009 roku

27 sierpnia 2007 roku Robben podpisał pięcioletni kontrakt z Realem Madryt. Klub zapłacił Chelsea opłatę transferową w wysokości 35 milionów euro (24 miliony funtów).

Zadebiutował 18 września 2007 w meczu Ligi Mistrzów z Werderem Brema, wygranym przez Real 2:1.

Robben był kilka razy kontuzjowany w sezonie 2007/08. Personel medyczny Realu Madryt uważał, że przyczyną była nieprawidłowa postawa chodzenia. W pierwszym sezonie rozegrał tylko 21 meczów, strzelając 4 gole.

W połowie sezonu 2008/09 trener Juande Ramos wystawił go, jako prawego skrzydłowego zamiast lewego. Wpłynęło to pozytywnie na jego zdrowie, sezon dokończył ze znacznie mniejszą liczbą kontuzji niż w latach poprzednich. Robben wyrastał na ważnego gracza, strzelał coraz więcej bramek i zaliczał większą ilość asyst.

Arjen grał w Realu razem z pięcioma rodakami, którymi byli: Ruud van NistelrooyWesley SneijderRafael van der VaartKlaas-Jan Huntelaar i Royston Drenthe.

Pomimo regularnych występów forma Robbena nieco osłabła. Niezadowoleni z takiego obrotu sprawy byli włodarze „Królewskich”, którzy wydali majątek sprowadzając liczne gwiazdy takie jak Cristiano RonaldoKakaKarim Benzema i Xabi Alonso. Holenderscy gracze Realu opuścili klub a odejście Arjena było kwestią negocjacji. Robben uważał, że jego rodacy nie zostali dobrze potraktowani i korzystając z możliwości przeniósł się do Bayernu Monachium za sumę 24 mln euro.

2.6. Bayern Monachium (2009-2019)

  • mistrzostwo Bundesligi: 2010, 2013, 2014
  • Puchar Niemiec: 2010, 2013, 2014
  • Superpuchar Niemiec: 2010, 2012
  • Liga Mistrzów UEFA: 2013
  • Klubowe Mistrzostwa Świata: 2013
  • najskuteczniejszy Holenderski zawodnik w historii Bayernu Monachium (144 gole)
  • drugi najskuteczniejszy obcokrajowiec w historii Bayernu Monachium

 

Arjen-Robben-Bayern-Monachium-2013.jpg

Arjen Robben w dresie Bayernu Monachium w 2013 roku

Odrodzenie przyszło w Bayernie Monachium, do którego trafił w 2009 roku. Właśnie z nim w składzie monachijczycy zyskali przydomek „Dominatorzy”. W klubowym rankingu UEFA klub Robbena na koniec sezonu 2013/14 zajął 3lokatę tuż za Realem i Barceloną.

Z niemieckim Rekordmeisterem, Franckiem Ribéry , przez 10 lat wspólnej gry zdobył dwadzieścia tytułów, w tym Ligę Mistrzów i pięciokrotny niemiecki debel. Parę tą nazywano „rabunkiem”.

W swoim debiutanckim meczu z VfL Wolfsburg 29 sierpnia 2009 roku, w którym po przerwie zmienił Hamita Altintopa, zdołał strzelić dwa gole.

Robben strzelił w sezonie 2009/10 16 goli w 24 ligowych meczach (w tym swojego pierwszego hat-tricka w karierze w wygranym 7:0 meczu z Hannover 96) oraz wiele decydujących bramek w Lidze Mistrzów. W ćwierćfinale LM Arjen strzelił z woleja rozstrzygającą bramkę przeciwko Manchesterowi United. Sezon podsumował tytułem niemieckiego piłkarza roku przyznanym przez magazyn sportowy Kicker.

Na początku sezonu 2010/11 odkryto, że Robben nadal miał kontuzję ścięgna podkolanowego, do której doszło już podczas meczu pokazowego z Węgrami przed Mistrzostwami Świata FIFA 2010. 15 stycznia 2011 roku w meczu z VfL Wolfsburg Robben powrócił do Bundesligi po półrocznej nieobecności. Nie osiągnął jednak poziomu gry sprzed roku.

Sezon 2011/12 nie rozpoczął się dla Robbena zbyt dobrze. W październiku musiał przejść operację pachwiny. Chwilę potem wiele niemieckich gazet oskarżało go o „samolubne granie”. Legendarny gracz Bayernu, Franz Beckenbauer, również zwrócił się przeciwko Robbenowi, nazywając napastnika egoistą. Robben zaczął grać gorzej prawdopodobnie z powodu wielu krytyk pod jego adresem. Został nawet umieszczony na ławce rezerwowych na kilka spotkań.

W półfinale Ligi Mistrzów z Realem Madryt doszło do konfliktu między Franckiem Ribéry a Robbenem. W zaistniałej sytuacji przedłużenie kontraktu Arjenowi stanęło pod znakiem zapytania. 3 maja 2012 ogłoszono jednak, że Robben zostaje do połowy 2015 roku.

Bayern przegrał finał Ligi Mistrzów 2011/12 z Chelsea. Robben nie wykorzystał rzutu karnego w dogrywce przy wyniku 1:1, po czym Chelsea zdołała zwyciężyć po rzutach karnych.

Sezon 2012/13 miał przynieść odmianę. 25 maja 2013 postać Arjena Robbena była decydująca dla Bayernu Monachium w finale Ligi Mistrzów przeciwko drużynie z niemieckiego podwórka – Borussii Dortmund. Dzięki asyście do Mario Mandžukića (1:0) i zwycięskiej bramce w 89. minucie (2:1) Robben zdobył upragniony puchar Ligi Mistrzów. Został wybrany zawodnikiem meczu przez Alexa Fergusona.

W marcu 2014 Robben przedłużył kontrakt z Bayernem Monachium do połowy 2017 roku. W kolejnym sezonie ustanowił osobisty rekord bramek. Strzelił 17 goli w zaledwie 21 spotkaniach. Kluczową datą w jego karierze stał się 15 października 2016 roku, kiedy strzelił swojego 79 ligowego gola dla Bayernu Monachium. W ten sposób stał się najlepszym obcokrajowcem Bayernu w historii Bundesligi.

Robben odnowił kontrakt z Bayernem Monachium w styczniu 2017 roku. Tym razem do połowy 2018 roku. Rozgrywany 18 października 2017 roku w Monachium mecz z Celticem był setnym meczem w Lidze Mistrzów dla Ariena. Tym samym wpisał się na listę holendrów którzy osiągnęli taki rezultat zaraz po Clarence’ie Seedorfie (125).

4 listopada 2017 roku  Robben strzelił swojego 93 ligowego gola dla Bayernu Monachium w meczu przeciwko Borussii Dortmund zakończonym wynikiem 0:1. To uczyniło go zarówno najbardziej płodnym piłkarzem zagranicznym, jak i Holendrem z największą liczbą bramek w historii Bundesligi. Pierwszy z rekordów stracił na rzecz kolegi z drużyny Roberta Lewandowskiego 21 stycznia 2018 roku po zaledwie 78 dniach.

W sezonie 2017/18 i 2018/19 Robben zdobył z Bayernem kolejno szóste i siódme mistrzostwo Niemiec z rzędu. Było to jego jedenaste i dwunaste w karierze mistrzostwo kraju. Najwyższy wynik w historii piłkarza-Holendra, który do tej pory dzierżył Johan Cruyff.

Przez 10 lat kariery w Bayernie Robben strzelił 99 ligowych bramek i 141 w sumie. Karierę piłkarską Arjen Robben zakończył 4 lipca 2019, ale 27 czerwca 2020 wznowił kontrakt ze swoim dawnym klubem – FC Groningen.

2.7. FC Groningen (od 2020)

Arjen Robben postanowił wrócić do swoich korzeni. Do klubu, z którym był związany na początku swojej drogi. To właśnie tutaj 3 sierpnia 2020 roku został mianowany kapitanem FC Groningen, a 22 sierpnia zaliczył swoje pierwsze minuty gry.

2.8. Pozostałe osiągnięcia

  • Nagroda Johana Cruyffa: 2003
  • Zdobywca nagrody Bravo Award: 2005
  • Drużyna roku Premier League: 2005
  • Europejski Piłkarz Roku poniżej 21 lat według włoskiego magazynu Guerin Sportivo: 2005
  • Gracz roku w Niemczech: 2010
  • Gracz roku według magazynu Kicker: 2010
  • Brązowa Piłka za występ na MŚ 2014

3. Kariera reprezentacyjna (2003-2017)

  • występy na ME: 2004, 2008, 2012
  • występy na MŚ: 2006, 2010, 2014
  • srebro na Mistrzostwach Świata w RPA: 2010
  • brąz na Mistrzostwach Świata w Brazylii: 2014

Arjen Robben zadebiutował w reprezentacji Holandii w kwietniu 2003 roku, gdy miał 19 lat. Reprezentował swój kraj na mistrzostwach Europy w 2004, 2008 i 2012 roku oraz na mistrzostwach świata w latach 2006, 2010 i 2014. Był nominowany do Złotej Piłki na Mistrzostwach Świata w 2010 i 2014 roku. W 2014 był pierwszym piłkarzem od czasu Ruud Gullita (1987), który został wybrany holenderskim sportowcem roku.

3.1. ME Portugalia 2004

Holenderska publiczność uważała Robbena za jedną z gwiazd. Mistrzostwa Europy w Portugalii (12 czerwiec – 4 lipiec 2004) były ważną imprezą i pierwszym poważnym sprawdzianem dla młodego zawodnika.

Trener Holandii – Dick Advocaat – do składu wystawił go w czterech meczach. Tym najistotniejszym okazał się być pojedynek z ekipą Trzech Koron (Szwecja). Robben w serii jedenastek zdobył decydującą o awansie bramkę. Było to jednoczesne zdjęcie traumy z reprezentacji, która od zawsze przegrywała w rzutach karnych.

3.2. MŚ Niemcy 2006

Na kolejne 4 lata kadrę przejął Marco van Basten. Mistrzostwa Świata w Niemczech 2006 „Pomarańczowi” rozpoczęli zgodnie z planem. Robben strzelił jedynego gola przeciwko Serbii i Czarnogórze, a także dał Van Nistelrooyowi asystę na 2:1 w meczu z Wybrzeżem Kości Słoniowej. W obydwu spotkaniach Robben został okrzyknięty zawodnikiem meczu.

Z dorobkiem 7 punktów Holendrzy awansowali z 2. pozycji. To jednak wszystko, na co było ich wtedy stać. „Oranje” przegrali w 1/8 finału z Portugalią 0:1.

3.3. ME Austria i Szwajcaria 2008

Pomimo rozczarowującego sezonu w Realu Madryt, Robben został wybrany do reprezentacji Holandii na Mistrzostwa Europy w piłce nożnej 2008.Kilka dni przed pierwszym meczem grupowym z Włochami, Robben doznał kontuzji pachwiny i nie mógł rozgrywać spotkań. Szybko jednak doszedł do siebie i wystąpił w drugim meczu grupowym z Francją. Asystował przy zdobyciu drugiego gola dla Holandii (strzelcem był Robin van Persie), a chwilę później Robben strzelił Francji trzeciego gola.

Nie odegrał decydującej roli w meczu grupowym z Rumunią, ani w ćwierćfinale z Rosją, ponieważ znów doznał urazu. Holandia przegrała ten mecz 1:3 i zakończyła rozgrywki na ćwierćfinale.

3.4. MŚ RPA 2010 (2. miejsce)

Kolejne 4 lata upłynęły pod wodzą trenera Berta van Marvijka. 5 czerwca 2010 roku Robben w ostatnim meczu przed Mistrzostwami Świata 2010 z Węgrami strzelił 2 gole. Jednak przed końcem spotkania opuścił boisko z kontuzją ścięgna podkolanowego. Na szczęście dla piłkarza uraz okazał się mniej poważny niż wcześniej sądzono. Po tygodniu ciężkiej pracy u fizjoterapeuty, Robben powrócił do składu, choć było jasne, że nie jest jeszcze w 100% sprawny. Van Marwijk zdecydował, że Robben pojedzie na Mistrzostwa Świata.

W 1/8 finału, wygranym 2:1 ze Słowacją, Robben pierwszy raz zagrał na prawej flance. Strzelił ważnego pierwszego gola i został wybrany na zawodnika meczu. W ćwierćfinale z Brazylią Robben był regularnie powalany przez drużynę przeciwną. W 73 minucie za faul na Robbenie i niesportowe zachowanie czerwoną kartkę otrzymał Felipe Melo.

Holandia zakwalifikował się do finału Mistrzostw Świata FIFA 2010! Robben strzelił trzeciego gola dla Holandii w zwycięskim 3:2 meczu z Urugwajem w półfinale mistrzostw świata w RPA. Po 90 minutach finału z Hiszpanią wynik był bezbramkowy. W dogrywce na kilka minut przed końcem Hiszpania strzeliła gola. Wynik nie uległ zmianie (0:1), co dało Holandii 2. miejsce na Mistrzostwach Świata po raz trzeci w historii tego kraju.

Wicemistrzostwo świata to największy sukces Robbena w barwach Holandii. Robben do siatki trafiał w meczach ze Słowacją (2:1) i Urugwajem (3:2).

3.5. ME Polska i Ukraina 2012

Po historycznym sukcesie, Holendrów czekał zimny prysznic. W turnieju Mistrzostw Europy w Polsce i na Ukrainie w 2012 roku pod kierownictwem Louisa van Gaala Holandia nie zdołała wyjść z grupy z trzema przegranymi meczami!

Często mówiono, że Robben nie był w formie i cierpiał z powodu niewykorzystanego rzutu karnego dla Bayernu Monachium. Zarzucono mu również brak samokrytyki. Robben nie strzelił żadnej bramki w turnieju, ale asystował przy dwóch bramkach. Pewnym usprawiedliwieniem może być fakt, że Holendrzy trafili do „grupy śmierci” (Niemcy, Portugalia, Dania i Holandia).

3.6. MŚ Brazylia 2014 (3. miejsce)

Czarne chmury zawisły nad Louisem van Gaalem w 2014 roku, który musiał sobie poradzić z licznymi kontuzjami w reprezentacji. Wiele tytułów gazet głosiło: „Holendrzy rozsypują się przed turniejem„. Trener zabrał ze sobą zawodników, którzy mieli dostać lekcję gry od pozostałych ekip.

Tymczasem już w pierwszym meczu, niczym walec, Holendrzy przejechali się na obrońcach tytułu – Hiszpanii (5:1) i gładko przeszli fazę grupową. Dwa gole w tym meczu padły udziałem Robbena. W 1/8 finału przeciwko Meksykowi Robben był ważną częścią zespołu i stworzył wiele szans bramkowych.

O wielkości ekipy „Pomarańczowych” przekonali się również sami gospodarze – Brazylia! W meczu o 3. miejsce gospodarze zostali odprawieni z kwitkiem (3:0), a Holandia mogła cieszyć się brązowym medalem! Robben wywalczył w tym meczu rzut karny, który na pierwszą bramkę zamienił kapitan drużyny Robin van Persie. Arjen zakończył turniej z trzema golami na koncie. Dzięki temu występowi Robben został nominowany przez FIFA do Złotej Piłki. Ostatecznie otrzymał Brązową Kulę.

Kiedy Danny Blind został trenerem reprezentacji Holandii w styczniu 2015 roku, podczas swojego pierwszego międzynarodowego meczu u siebie z Islandią, mianował Robbena nowym kapitanem .

Arjen Robben zakończył karierę reprezentacyjną 10 października 2017 roku. W wygranym 2:0 meczu eliminacyjnym do Mistrzostw Świata 2018 strzelił Szwecji obie bramki. To zwycięstwo nie wystarczyło holenderskiej reprezentacji do awansu. Zaraz po meczu zapowiedział odejście z reprezentacji Holandii. W 96 meczach zdobył dla Holandii 37 bramek.

4. Robben prywatnie

Prywatnie Arjen Robben uchodzi za człowieka spokojnego, statecznego, wręcz domatora. Zdecydowanie unika imprezowego życia oraz „lansowania się” w mediach.

Jako 23-latek ożenił się z Bernadien Eillert. Swoją partnerkę życiową poznał jeszcze w szkole średniej, gdy był nastolatkiem. W 2008 roku, został dumnym ojcem synka Luki, a w 2010 roku urodziła mu się córeczka – Lynn. W 2014 roku ukochana żona obdarzyła go kolejnym potomkiem – chłopcem o imieniu Kai. Arjen jest bardzo związany ze swoją rodziną, a żony nie odstępuje podobno nawet na krok.

Robben od małego kochał piłkę i był zdeterminowany na zrobienie kariery. Nigdy nie spóźniał się na treningi, poza jednym małym wyjątkiem. Powodem była… kobieta.

– Pewnego dnia pojawił się 15 minut po rozpoczęciu treningu – wspominał w jednym z wywiadów trener Arjena w Groningen, Baren Beltman. – Zdziwiłem się, więc zapytałem go, co się stało – dodał. –Byliśmy w centrum handlowym i straciłem poczucie czasu – odpowiedział wówczas piłkarz. Po czym na kolejne pytanie szkoleniowca, czy była z nim dziewczyna i czy była tego warta, rzucił. –Tak trenerze, była! A więc nic dodać, nic ująć.

5. Robben – kontrowersje

Cały obraz gwiazdy psuje Robbenowi „cwaniactwo boiskowe”, które nie ma nic wspólnego z zasadami fair-play. Nie dość, że Robben często „nurkuje”, to jeszcze robi to często bardzo nieudolnie:

Ostatni bohater czy król rozczarowań?

reklama

 

4. Literatura

[1] Arjen Robben – Wikipedia
[2] Chelsea sign Robben (ang.), news.bbc.co.uk
[3] Transfermarkt.pl – Arjen Robben
[4] Real cash in on Dutch duo (ang.), skysports.com
[5] Arjen Robben – International Appearances (ang.), rsssf.com
[6] Pomarańczowi w brązie – relacja z meczu o 3. miejsce MŚ Brazylia Holandia

5 1 głos
Article Rating
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Opinie w linii
Zobacz wszystkie komentarze