Paulo „Il Capitano” Maldini – legenda włoskiej piłki!

Paolo Cesare Maldini to prawdziwa inspiracja wielu zawodników. Pomimo ogromnego talentu oraz zainteresowania ze strony wielu innych klubów, całą swoją karierę spędził w AC Milan. Geny do piłki odziedziczył po swoim ojcu – kolejnej wybitnej postaci włoskiego futbolu – Cesare Maldini. Na swoim koncie posiada między innymi brązowe oraz srebrne medale Mistrzostw Świata w piłce nożnej oraz Mistrzostw Europy. Został doceniony tytułami FIFAPro World XI, Bravo Award, a także trafił do hall of fame FIFA 100. Paolo nosił przydomek „Il Capitano”, czyli Kapitan. Ksywka została nadana mu nieprzypadkowo – posiadał genialne zdolności przywódcze i doskonale podnosił na duchu swoich kolegów z drużyny w ciężkich chwilach. Jak potoczyły się jego piłkarskie losy i co robi Paolo Maldini po przejściu na piłkarską emeryturę?

 

Paolo Cesare Maldini w czarno czerwonych pionowych pasach klubu AC Milan

Paolo Cesare Maldini w barwach klubu AC Milan

Data i miejsce urodzenia: 26 czerwca 1968, Mediolan

Narodowość: Włochy

Pozycja na boisku: obrońca

Wzrost: 187 cm

 

1. Największe osiągnięcia

1.1. Klubowe:

  • Mistrzostwo Włoch (1988, 1992, 1993, 1994, 1996, 1999, 2004)
  • Puchar Włoch (2003)
  • Superpuchar Włoch (1989, 1992, 1993, 1994, 2004)
  • Puchar Europy (1989, 1990, 1994, 2003, 2007)
  • Superpuchar Europy (1989, 1990, 1994, 2003, 2007)
  • Puchar Interkontynentalny (1989, 1990)
  • Klubowe Mistrzostwo Świata (2007)

 

1.2. Reprezentacja:

  • wicemistrzostwo świata (1994)
  • wicemistrzostwo Europy (2000)
  • III miejsce na mistrzostwach świata (1990)
  • III miejsce na mistrzostwach Europy (1988)

 

1.3. Osiągnięcia indywidualne:

  • Bravo Award (1989)
  • FIFAPro World XI (2005)
  • Najlepszy piłkarz Ligii Mistrzów (2003)
  • FIFA 100 (2004)
  • Najlepszy obrońca Ligii Mistrzów (2007)
  • Tytuł Najlepszego Piłkarza Świata nadany przez World Soccer Magazine (1994)

Seniorska kariera klubowa (od 1985)

2.1 Młodość

  • Coppa Italia Primavera (1984/1985)

Paolo Maldini to wychowanek sekcji młodzików Milanu. Do świata futbolu wprowadził go jego ojciec Cesare Maldini. Klubowi trenerzy szybko zwrócili na niego uwagę. Piłkarz pokazał swoje nieprzeciętne umiejętności, kiedy to pomógł swojemu klubowi wygrać Coppa Italia Primavera w sezonie 1984/1985. Pierwsze kroki na zawodowej murawie postawił, zastępując kontuzjowanego kolegę z drużyny Sergio Battistini’ego podczas meczu z Udinese Calcio. 16 lat – tyle miał wtedy debiutujący Maldini. Władze klubu przydzieliły mu na koszulce numer 3. Cyfra ta nie była przypadkowa, ponieważ „3” w przeszłości nosił też na swojej koszulce jego ojciec.

2.2 Kariera w AC Milan na przełomie lat ’80 i ’90

  • Wygranie Scudetto (1987/1988)
  • Wygranie Supercoppa Italiana (1988)
  • Puchar Europy (1989, 1990)
  • Superpuchar Włoch (1989)
  • Puchar Interkontynentalny (1989)
  • Superpuchar Europy (1989)

Paolo Maldini nie potrzebował wiele czasu na wypracowanie sobie boiskowej sławy. 21 sierpnia 1985 roku zadebiutował na Coppa Italia. Niemal od razu stał się głównym filarem drużyny na pozycji lewego obrońcy.

W sezonie 1987/1988 pod opieką trenera Arrigo Sacchi – zdobył z AC Milan pierwszy tytuł w rozgrywkach Serie A. Skład drużyny Sacchi’ego z tamtego okresu, przeszedł do historii – Frank Rijkaard, Ruud Gullit, Marco van Basten, Carlo Ancelotti, Roberto Donadoni oraz Demetrio Albertini – wraz Maldinim byli niemal nie do zatrzymania. Dlatego też nadano im przydomek The Immortals – Nieśmiertelni.

W sezonie 1987/1988 defensywa AC Milan na czele z Maldinim „wpuściła” tylko 14 goli, co walnie przyczyniło się do zdobycia przez Rossoneri mistrzowskiego tytułu. Drużyna odnosiła też wiele sukcesów poza granicami Italii, zdobywając miedzy innymi Puchar i Superpuchar Europy oraz Puchar Interkontynentalny. Jedną z nielicznych porażek, którą odniósł zespół, był finał Coppa Italia, w którym to drużyna przegrała z Juventusem.

 

2.3 Lata ’90 oraz The Invincibles

  • Mistrzostwo Włoch (1992, 1993, 1994, 1996, 1999)
  • Superpuchar Włoch (1992, 1993, 1994)
  • Puchar Europy (1990, 1994)
  • Superpuchar Europy (1990, 1994)
  • Puchar Interkontynentalny (1990)

Początek nowej dekady tylko wzmocnił dominację AC Milan. Arrigo Sacchi został zastąpiony przez Fabio Capello. Okazało się to dobrą decyzją dla całego klubu, bowiem Milan w dalszym ciągu kroczył ścieżką wygranych, zwyciężając w Serie A w sezonie 1991/1992. Co ciekawe, zespół ustanowił włoski rekord ilości meczów pod rząd bez porażki – przez 58 ligowych spotkań żaden rywal nie zdołał pokonać drużyny Paolo Maldini’ego!

Przez dwa kolejne lata AC Milan z powodzeniem bronił tytułu mistrza Włoch. Dopiero w 1995 roku drużyna musiała ponownie uznać wyższość Juventusu.

Milan świętował również tryumfy poza granicami Włoch. W sezonie 1992/1993 drużyna dotarła do finału UEFA Champions League. Niestety, w decydującym meczu Włosi przegrali z Marsylią 1-0. Strzelcem jedynego gola w tamtym spotkaniu był Basile Boli. Tego samego roku, Paolo Maldini zaliczył swoje 200 wejście na murawę w rozgrywkach Serie A. W tym sezonie „Il Capitan” strzelił też swoją pierwszą bramkę w europejskich rozgrywkach klubowych – podczas meczu ze Slovan Bratislava. Był to jedyny gol, który pozwolił odnieść Milanowi zwycięstwo w tamtym spotkaniu.

Kolejny sezon okazał się dla „Il Capitano” jednym z najlepszych w całej karierze. Maldini pomógł dojść AC Milian do kolejnego finału UEFA Champions League, który tym razem zasłużenie udało się włoskiej drużynie wywalczyć. Milan bezlitośnie rozbił wówczas Barcelonę 4-0. Okazałe zwycięstwo było w dużej mierze zasługą samego Maldiniego. Jego fenomenalna kontrola piłki oraz przewidywanie sytuacji na boisku – uchroniły Włochów przed stratą goli.

Sezon ’94 przyniósł Maldiniemu jeden z jego największych prywatnych sukcesów – tytuł Najlepszego Piłkarza Świata. Paolo został pierwszym na świecie piłkarzem na pozycji obrońcy, który zdobył to prestiżowe wyróżnienie.

Niestety, wraz ze starzeniem się zespołu oraz odejściem z niego Fabio Capello, AC Milan podupadł sportowo. Drużyna przegrała Supercoppa Italiana w 1996 roku. Włochom nie udało się również zakwalifikować do rozgrywek europejskich. Milan odpadł również w fazie grupowej Champions League w sezonie 1996/1997. Maldini nadal napędzał drużynę do działania, ale wyraźnie czegoś w niej brakowało. Największe pasmo niepowodzeń AC Milan zanotował w sezonie 2000/2001 – szybka eliminacja z Champions League w drugiej rundzie, 6. miejsce w Serie A i w konsekwencji niezakwalifikowanie się do UEFA CUP.

 

2.3 Nowe milenium, nowy sukces

  • Mistrzostwo Włoch (2004)
  • Puchar Włoch (2003)
  • Puchar Europy (2003, 2007)
  • Superpuchar Europy (2003, 2007)
  • Klubowe Mistrzostwo Świata (2007)

 

W sezonie 2001/2002 AC Milan został wzięty pod skrzydła Carlo Ancelotti’ego. W składzie drużyny dokonano pewnych zmian, co przyczyniło się do ponownego awansu do Champions League oraz największego sukcesu drużyny w UEFA CUP. Milan dotarł wtedy aż do półfinału, gdzie niestety, przegrał 5-3 z Borussia Dortmund. W 2002 roku Paolo Maldini zdobył prestiżowy tytuł Premio Nazionale Carriera Esemplare „Gaetano Scirea”, który nadawany jest za osiągnięcia piłkarskie oraz nienaganną postawę na boisku.

Dalsze lata przyniosły następne tryumfy ekipie Maldiniego. AC Milan pokonał odwiecznego rywala – Juventus 3-2 podczas finału Champions League 2002/2003 na Old Trafford, zdobywając tytuł UEFA. W kolejnym sezonie drużyna Maldiniego zajęła drugie miejsce w Serie A oraz dotarła do finału Champions League, gdzie przegrała z Liverpoolem w historycznym konkursie rzutów karnych, ze względu na kapitalny występ Jerzego Dudka w barwach The Reds („Dudek dance”). Warto wspomnieć, że Maldini strzelił dla Rossonieri gola już w pierwszej minucie finału.

AC Milan udało się również zdobyć kolejny tytuł mistrza UEFA Champions League w roku 2007 i tym samym wyrównać rachunki z Liverpoolem, pokonując w finale angielski zespół. W tamtym roku drużyna wygrała również Superpuchar Europy pokonując Sevillę 3-1.

W dniu 18.04.2009 Paolo Maldini ogłosił przejście na piłkarską emeryturę wraz z końcem sezonu 2008/2009. Tego samego roku został nagrodzony za całokształt kariery przez UEFA, a przez hiszpański magazyn piłkarski Marca uhonorowany tytułem „Marca Leyenda”.

Ostatni mecz Maldiniego i pożegnanie:

3. Kariera reprezentacyjna:

  • wicemistrzostwo świata (1994)
  • wicemistrzostwo Europy (2000)
  • III miejsce na mistrzostwach świata (1990)
  • III miejsce na mistrzostwach Europy (1988)

Paolo Maldini zapisał się również na karach historii jako kluczowy piłkarz włoskiej reprezentacji. Jako członek włoskiej kadry U21, Maldini zadebiutował 12 Listopada 1986 roku – podczas meczu przeciw Austrii, zakończonego wynikiem 0-0. Pierwszym zdobytym przez niego tytułem był brązowy medal na mistrzostwach Europy w 1988 roku po porażce ze Związkiem Radzieckim.

Podczas World Cup 1994 P. Maldini został mianowany zastępcą kapitana włoskiej drużyny i zagrał w 7 meczach reprezentacji. Włosi sięgnęli wówczas po tytuł wicemistrza świata. Zdolności przywódcze Maldiniego zostały szybko docenione, a jego samego mianowano pełnoprawnym kapitanem Squadra Azzura.

Na kolejny znaczący sukces na arenie międzynarodowej Paolo czekał aż 6 lat. Wtedy to Włochy pod jego dowództwem wywalczyły tytuł wicemistrza Europy, ulegając w finale Francji 2-1.

Reprezentacyjna kariera Maldiniego zakończyła się w wieku 34 lat, po kontrowersyjnym wyeliminowaniu Włoch z turnieju World Cup 2002 (sędzia nie uznał dwóch prawidłowo zdobytych przez Italię bramek przeciwko Korei Płd.). Paolo Maldini wystąpił w barwach Włoch aż 126 razy.

 

4. Paolo Maldini prywatnie

W 1994 roku Paolo poślubił byłą wenezuelską modelkę Adrianę Fossa. Małżeństwo ma dwóch synów: Christiana (urodzonego 14 czerwca 1996) oaz Daniela (urodzonego 11 października 2001). Potomstwo, podobnie jak i ojciec, otrzymało kontrakty do gry w młodzikach Milanu.

Wielką pasją Maldiniego jest tenis ziemny. Co ciekawe, w swoim CV ma nawet 1 spotkanie w profesjonalnych rozgrywkach tenisowych – w wieku 49 lat wystąpił w meczu deblowym w challengerze, a jednym z jego przeciwników był… Polak – Tomasz Bednarek.

Po porażce podsumował w swoim stylu epizod na tenisowym korcie: „To było jak pisanie wiersza po latach studiowania matematyki” – skwitował Maldini.

Il Capitano współprowadzi ze swoim kolegą z murawy Christianem Vieri własną, designerską markę odzieżową – Sweet Years.

Kilka lat temu Maldini został współwłaścicielem i dyrektorem sportowym drużyny Miami FC, występującej w amerykańskich rozgrywkach piłkarskich MLS.

W 2020 roku, ku rozpaczy wielu fanów piłki nożnej, okazało się, że Maldini wraz z synem Danielem zachorowali na koronawirusa. Na szczęście po niecałych trzech tygodniach obu panom udało się wrócić do zdrowia.

 

5. Maldini – ciekawostki

Włoska gwiazda jeszcze przed przejściem na piłkarską emeryturę dała do zrozumienia, że nie ma ambicji zostania trenerem. Mimo tego, Chelsea szybko zaproponowała mu posadę w swoim sztabie szkoleniowym, jednak Maldini szybko odrzucił ofertę londyńczyków. Paolo nie był również zainteresowany karierą trenerską we włoskiej reprezentacji.

Paolo Maldini jako jeden z nielicznych piłkarzy całe swoje życie spędził w jednym klubie – AC Milan. Tam stawiał swoje pierwsze piłkarskie kroki, tam świętował swoje największe tryumfy i tam rozstał się z futbolem. Jest wzorem do naśladowania dla wielu młodych piłkarzy. Wielokrotnie wspierał swój zespół w ciężkich chwilach na boisku. Posiadał donośny głos, doskonałe umiejętności przywódcze oraz niezwykłą spostrzegawczość. Respekt budził także jego wzrost – 187 cm.

W trakcie 25 sezonów (!) rozegrał ponad 1 000 meczów w barwach AC Milan. Wystąpił w 8 finałach UEFA Champions League. Strzelił łącznie 41 goli.

0 0 głos
Article Rating
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Opinie w linii
Zobacz wszystkie komentarze