Roberto Carlos

Roberto Carlos – obrońca, który był postrachem wszystkich bramkarzy

Roberto Carlos, a dokładnie Roberto Carlos da Silva Rocha – to 125-krotny reprezentant Brazylii, który zachwycał swoją skutecznością nie tylko w roli obrońcy, ale i etatowego wykonawcy rzutów wolnych. Po jego strzałach z kilkudziesięciu metrów kapitulowali najbardziej znani bramkarze na świecie. Piłka kopnięta przez Carlosa szybowała z zawrotną prędkością, a tor jej lotu zdawał się przeczyć znanym prawom fizyki. Roberto obdarzony był nieprzeciętną szybkością oraz doskonałym opanowaniem piłki i dryblingiem, a także potężnie umięśnionymi udami (obwód 61 cm!). Filigranowy obrońca ekipy Canarinhos (168 cm) grał na różnych kontynentach, ale zdecydowanie najlepsze lata jego kariery przypadły na okres, w którym występował w drużynie Realu Madryt. Jest autorem jednego z najpiękniejszych i zarazem najbardziej niesamowitych goli w historii światowego futbolu, a jego słynną bramkę z 1997 roku, analizowali nawet naukowcy, publikując wyniki na łamach „New Journal of Physics”.

W historii futbolu zapisał się jako najbardziej ofensywny lewy obrońca, strzelając w całej karierze blisko 100 bramek w rozgrywkach klubowych oraz 11 dla reprezentacji Brazylii. Mistrz Świata z 2002 roku i trzykrotny tryumfator Ligi Mistrzów odwiesił buty piłkarskie na kołku dopiero po „czterdziestce”. Znany z przyjaznego usposobienia, był darzony sympatią przez kolegów z drużyny oraz cieszył się szacunkiem kibiców. Po zakończeniu piłkarskiej kariery, przez kilka lat pełnił funkcję trenera kilku zespołów. Roberto Carlos, zwany także El Hombre Bala (The Bullet Man/Człowiek-Pocisk) – ze względu na siłę strzału, ma aż 11 dzieci z 7 kobietami. Niedawno Roberto został też dziadkiem.

 

Data i miejsce urodzenia: 10 kwietnia 1973 roku, Garça

Narodowość: Brazylia

Pozycja na boisku: lewy obrońca

Wzrost: 168 cm

 

1. Największe osiągnięcia

Klubowe:

  • Mistrzostwo Brazylii (1993, 1994)
  • Puchar Brazylii (1993, 1994)
  • Mistrzostwo Hiszpanii: (1997, 2001, 2003, 2007)
  • Superpuchar Hiszpanii (1997, 2001, 2003)
  • Liga Mistrzów (1998, 2000, 2002)
  • Superpuchar Europy (2002)
  • Puchar Interkontynentalny (1998, 2002)

 

Reprezentacyjne:

  • Mistrzostwo Świata (2002)
  • miejsce na Mistrzostwach Świata (1998)
  • Ćwierćfinał Mistrzostw Świata (2006)
  • Copa América (1997, 1999)
  • miejsce na Letnich Igrzyskach Olimpijskich (1996)
  • Puchar Konfederacji (1997)

 

Indywidualne:

  • miejsce w rankingu na Najlepszego Piłkarza Świata wg FIFA (1997)
  • Wybrany do FIFA World Cup Dream Team
  • Wybrany do składu FIFA 100 przez Pele (2004)

 

2. Kariera klubowa

 

2.1 Młodość

Pierwsze kroki w swojej piłkarskiej karierze, Roberto Carlos stawiał w União São João, gdzie zdarzało mu się nawet odgrywać rolę napastnika. Udane występy w tym klubie sprawiły, że Carlos już wieku 19 lat otrzymał powołanie do reprezentacji Brazylii. W sierpniu 1992 roku przeszedł do Atletico Mineiro i wraz z drugą drużyną tego klubu – udał się po tournee po Europie. Na koniec swojej kariery, Roberto podziękował po latach Atletico Mineiro za zaufanie i szansę, jaką otrzymał, bowiem zyskał wówczas okazję do zaprezentowania umiejętności przed kibicami i menadżerami ze Starego Kontynentu.

W 1993 roku Roberto Carlos zasilił szeregi Palmeiras, gdzie występował przez dwa sezony, w których wraz z klubem wywalczył dwukrotnie Mistrzostwo Brazylii. W roku 1995 piłkarz był bliski finalizacji kontraktu z klubem Premier League – Aston Villa, jednak ostatecznie podpisał umowę z utytułowanym Interem Mediolan z Serie A. Roberto Carlos zaliczył fantastyczny debiut w barwach Nerazzurri – zdobywając jedynego gola w meczu z prawie z 30 m przeciwko drużynie Vicenza.

W czasie rocznego pobytu w Inter Mediolan, Roberto Carlos strzelił dla klubu 7 bramek we wszystkich rozgrywkach, jednak ze względu na konflikt z trenerem Roy’em Hodgson’em – zdecydował się na opuszczenie Serie A. Szkoleniowiec Interu chciał, aby Carlos grywał jako skrzydłowy, natomiast piłkarz znacznie lepiej odnajdywał się w roli lewego obrońcy. Roberto zgłosił nawet problem i prośbę ówczesnego prezesowi klubu – Massimo Moratti’emu, jednak gdy i to nie poskutkowało, Brazylijczyk postanowił odejść z Interu. Po latach, w jednym z wywiadów piłkarz w ostrych słowach skrytykował trenera Hodgson’a, który – jak to określił Carlos – „nie znał się na futbolu i chciał zniszczyć mu karierę”. Na szczęście, nowego pracodawcy nie musiał szukać długo, a z perspektywy czasu można stwierdzić, że przenosiny do Realu Madryt były strzałem w dziesiątkę.

 

2.2 Kariera seniorska w Realu Madryt (1996-2007)

Do Realu Madryt ściągnął Roberto Carlosa trener Fabio Capello, który – gdy tylko dowiedział się o zamiarze odejścia piłkarza z Interu – poleciał do Mediolanu osobiście negocjować jego transfer do „Królewskich”. Kwota transferu za piłkarza wyniosła 6 milionów euro. Od sezonu 1996/1977 aż do sezonu 2006/2007, Roberto Carlos był etatowym lewym obrońcą Realu. W trakcie 11-letniego pobytu na Santiago Bernabeu, Carlos zagrał w koszulce z numerem „3” – w 584 meczach, w których strzelił 71 bramek. Podczas reprezentowania barw Realu Madryt, Roberto grał z takimi gwiazdami jak: Zinedine Zidane, Luis Figo czy David Beckham, a obok Paulo Maldini’ego z AC Milan – wymieniany był jako najlepszy lewy obrońca na świecie.

Roberto Carlos zdobył z Realem cztery razy Mistrzostwo Hiszpanii oraz trzy razy tryumfował w elitarnej Lidze Mistrzów UEFA. W finale z 2002 roku – asystował przy bramce z woleja Zinedine Zidane’a, która do dzisiaj uznawana jest za najpiękniejsze trafienie w historii Champions League UEFA. Piastował również funkcję kapitana Galacticos. W lutym 1998 roku strzelił spektakularną bramkę w pełnym biegu, niemal z zerowego kąta, a trajektoria lotu piłki do dziś zachwyca analityków, którzy określają ją jako „niemożliwą do zdobycia”…

W dniu 6 grudnia 2003 roku obrońca strzelił inauguracyjną bramkę w El Clasico, która przyczyniła się do wygranej Realu nad Barceloną na Camp Nou – po raz pierwszy od 20 lat. Z kolei w marcu 2007 roku w spotkaniu rewanżowym z Bayernem Monachium w ramach Ligi Mistrzów, Roberto przyczynił się do utraty gola przez Real zaraz po pierwszym gwizdku sędziego. Bramka zdobyta wówczas przez Roya Makaaya pozostaje najszybciej strzelonym golem w całej historii Ligi Mistrzów UEFA (10,12 sekundy po rozpoczęciu meczu).

https://www.youtube.com/watch?v=8SoNBNg6VkE

Jak się później okazało, błąd Roberto Carlosa wyeliminował Real z dalszej rywalizacji w Champions League, a sam piłkarz wziął za to całą winę na siebie. Przy okazji oznajmił, iż sezon 2006/2007 będzie jego ostatnim dla Realu Madryt, ponieważ nie przedłuży wygasającego kontraktu. Ostatniego gola dla „Królewskich”, reprezentacyjny obrońca Brazylii zdobył na trzy kolejki przed końcem sezonu w pojedynku z Recreativo de Huelva. Bramka na 3-2, strzelona przez Roberto Carlosa już w doliczonym czasie gry, przypieczętowała wówczas 30. tytuł mistrzowski dla Realu Madryt!

Po raz ostatni w La Liga oraz na stadionie Santiago Bernabeu wystąpił w spotkaniu z Majorką, które Real wygrał 3-1.

 

2.3 Kariera seniorska w Fenerbahce (2007-2009)

W dniu 19 czerwca 2007 roku, Roberto Carlos podpisał dwuletni kontrakt z tureckim Fenerbahce, z opcją przedłużenia na kolejny sezon. W pierwszym spotkaniu w barwach nowego klubu zdobył z nim Superpuchar Turcji (wygrana 2-1 z Bestikas), natomiast swojego inauguracyjnego gola dla Fenerbahce – Carlos strzelił z meczu z Sivassporem (25 sierpnia 2007 roku). Co ciekawe, był to dopiero trzeci w dotychczasowej karierze gol zdobyty przez Roberto po strzale głową.

Przez kontuzję zmuszony był do pauzowania w końcówce sezonu 2007/2008, dlatego nie pomógł drużynie w rywalizacji o tytuł mistrzowski, który Fenerbahce przegrał na rzecz ekipy Galatasaray. Roberto Carlos pozostał w klubie do końca 2009 roku. Ostatni mecz w tureckim zespole zagrał 17 grudnia 2009 roku – przeciwko Sheriff Tiraspol (Liga Europy UEFA). Łącznie podczas swojego piłkarskiego epizodu w Fenerbahce, Roberto Carlos strzelił dla drużyny 9 bramek.

Z sentymentu do hiszpańskiego klubu, Roberto zadeklarował możliwość gry dla Realu Madryt za darmo, ale nie wykluczył również powrotu do rodzimej Brazylii. Ostatecznie przeważyła ta druga opcja i po 15 latach nieobecności, Roberto wrócił do swojego kraju.

 

2.4 Kariera seniorska w Corinthians Paulista (2010-2011)

W 2010 roku Roberto Carlos zameldował się na treningach w zespole Corinthians, w którym grał już jego przyjaciel z Realu i reprezentacji – Ronaldo. W dniu 4 czerwca 2010 roku zdobył swojego pierwszego gola w meczu przeciwko Internacional, pomagając Corinthians sukcesywnie wspinać się w górę ligowej tabeli. Pół roku później – 16 stycznia 2011 roku, Roberto Carlos po raz kolejny zachwycił wspaniałą bramką. Tym razem pokonał bramkarza drużyny Portugues bezpośrednio z rzutu rożnego.

Feralny dzień miał miejsce 13 lutego 2011 roku, kiedy Corinthians odpadli w rywalizacji o Copa Libertadores z kolumbijskim zespołem  Deportivo Tolima (0-2). Fani brazylijskiej drużyny nie mogli pogodzić się z porażką, w konsekwencji czego zaczęli nękać Roberto i jego bliskich telefonami z pogróżkami. Co ciekawe, Roberto w ogóle nie wystąpił w tym spotkaniu… To serii nieprzyjemnych incydentów i interakcji z kibicami, Carlos poprosił klub o zwolnienie z kontraktu, a Corinthians odniósł się do decyzji piłkarza ze zrozumieniem.

 

2.5 Kariera seniorska w Anży Machaczkała (2011-2012)

Roberto Carlos w ekspresowym tempie znalazł nowego pracodawcę – trafił za ok. 10 milionów euro do dagestańskiego zespołu Anży Machaczkała, występującego w rosyjskiej ekstraklasie. W drużynie został przywitany z respektem i szacunkiem, od razu został też mianowany kapitanem zespołu Anży (Anzhi). Pierwszą bramkę brazylijski obrońca strzelił 25 kwietnia 2011 roku w spotkaniu z Dynamo Moskwa (2-2). W sumie w inauguracyjnym sezonie Carlos wystąpił w barwach Anży Machaczkała w 28 meczach, w których 5-krotnie trafił do bramki rywali.

Później, przez pewien czas po oficjalnym zakończeniu kariery, R. Carlos pełnił w Anży Machaczkała funkcję trenera i dyrektora klubu.

 

3. Kariera reprezentacyjna

Roberto Carlos zaliczył aż 125 meczów w reprezentacji narodowej Brazylii, podczas których zdobył 11 bramek. Pod względem liczby występów, ustępuje jedynie innemu obrońcy ekipy Canarinhos – Cafu. Wystąpił na trzech Mistrzostwach Świata, w czterech turniejach Copa America, a także w Pucharze Konfederacji oraz na Igrzyskach Olimpijskich.

Carlos wywalczył z ekipą narodową Mistrzostwo Świata w 2002 roku, a cztery lata wcześniej zagrał w finale (1998). Podczas eliminacji do Mundialu 2002, po meczu z Paragwajem – Carlos został opluty przez bramkarza Chilaverta, za rzekome obrażanie jego rodziny.

Po tym incydencie, Chilavert został zdyskwalifikowany i nie zagrał w trzech kolejnych meczach.

Po porażce z Francją (0-1) w ćwierćfinale Mistrzostw Świata 2006, pod presją krytyki ze strony kibiców, Roberto Carlos oznajmił, że było to jego pożegnalny występ w barwach Canarinhos. Po powrocie do kraju w 2010 roku, zgłosił on jednak Dundze swoją gotowość do kontynuowania gry dla Brazylii. Ostatecznie nie znalazł się niestety w 23-osobowej kadrze na kolejne Mistrzostwa Świata.

To właśnie w reprezentacji strzelił swoją najsłynniejszą bramkę w karierze. W trakcie spotkania z Francją w dniu 3 czerwca 1997 roku, zdobył kosmicznego gola z blisko 40 m. Po jego atomowym uderzeniu z rzutu wolnego, piłka po niesamowitej trajektorii powędrowała obok muru i wpadła do siatki zdezorientowanego Fabiena Bartheza, zahaczając jeszcze o słupek. Bezpośrednio po strzale wydawało się, że futbolówka wpadnie na trybuny, unik zrobił nawet chłopiec od podawania piłek, który stał 10 m od bramki…

 

4. Kariera trenerska

Po ogłoszeniu końca swojej piłkarskiej przygody w roli zawodnika, przyjął propozycję poprowadzenia Anży Machaczkała jako trener, jednak dagestański klub szybko rozstał się z Carlosem.

W roku 2013 objął funkcję szkoleniowca w tureckim Sivassporze, jednak 21 grudnia 2014 roku zrezygnował z posady po porażce ligowej z drużyną Istambul BB, przenosząc się do Akhisarspor.

Później był blisko sfinalizowania współpracy trenerskiej z katarskim Al.-Arabi, jednak ostatecznie nie poszło do porozumienia pomiędzy Roberto Carlosem a włodarzami klubu. W połowie 2015 roku podpisał kontrakt i objął funkcję menadżera indyjskiego klubu Delhi Dynamos, z którą rozstał się po jednym sezonie.

 

5. „Profesor” Roberto Carlos – „wolny” życia i zachwyt nad fenomenalnym strzałem z 37 metrów!

Fani do dziś zachwycają się tym niesamowitym uderzeniem, a naukowy przez lata głowili się nad wytłumaczeniem fenomenu toru lotu piłki kopniętej i podkręconą z całej mocy przez Carlosa zewnętrzną częścią lewej stopy.

Naukowcy odwzorowali idealną trajektorię wirującej sfery, nawiązującej do podkręconej przez Roberto piłki – w środowisku wodnym, przy pomocy plastikowej piłeczki o identycznej gęstości, co woda. Okazało się, że im dłużej leci obracająca się piłka – tym bardziej zakrzywia swój tor lotu, w czym dużą rolę odgrywa tarcie powietrza o futbolówkę. Dopatrzono się w tym nawet oddziaływania tzw. efektu Magnusa.

Chcąc pokazać, jak wygląda idealny lot wirującej sfery, naukowcy postanowili wyeliminować turbulencje i wpływ grawitacji. Odwzorowali ten manewr w wodzie, za pomocą plastikowej piłki o takiej samej gęstości jak woda. To neutralne środowisko wyraźnie ukazało zjawisko nazwane przez naukowców spiralą wirującej piłki. Polega ono na tym, że im dłużej obracająca się piłka leci, tym bardziej zakrzywia się jej lot. Dzieje się tak dzięki oddziaływaniu siły prostopadłej do jej kierunku ruchu (w fizyce nazywa się to efektem Magnusa). Na boisku odpowiada za to tarcie powietrza o piłkę.

Naukowcy oznajmili, że trajektoria lotu wirującej sfery jest spiralna – niczym zwijająca się muszla. Aby jednak można było zaobserwować takie zjawisko w futbolu, piłka musi przebyć dłuższą drogą, a to jest możliwe tylko przy ekstremalnie silnych uderzeniach, które minimalizują wpływ grawitacji.

 

6. Roberto Carlos prywatnie

Roberto jest ojcem 11 dzieci, które ma z 7 kobietami. W 2017 roku po raz pierwszy został dziadkiem.

Carlos posiada podwójne obywatelstwo – brazylijskie i hiszpańskie. Nabycie tego drugiego, umożliwiło Realowi Madryt „ominięcie” przepisów i zatrudnienie trzeciego piłkarza spoza Unii Europejskiej, którym wówczas był inny Brazylijczyk – Robinho.

Roberto Carlos aktywnie wspiera akcje przeciwko rasizmowi, sam kilkukrotnie stał się ofiarą tego typu zachowań, m. in. w Anży Machaczkała, kiedy kibice rzucili mu pod nogi banana.

 

7. Roberto Carlos – ciekawostki

Największa zmierzona prędkość piłki kopniętej przez Roberto Carlosa – szybowała z zawrotną szybkością 180 km/h.

Roberto Carlos, jako jeden z najsłynniejszych wykonawców rzutów wolnych, często zapraszany jest na szkolenia i eventy, na których dzieli się tajnikami „idealnego strzały z dystansu”.

Na swoje 38. urodziny Carlos otrzymał od właściciela Anży Machaczkała prezent w postaci Bugatti Veyron. Taki samochód można dziś kupić już za… 5 milionów złotych.

Podczas wywiadu w czerwcu 2005 roku, Roberto został okradziony przez uzbrojonych napastników, którzy zrabowali mu zegarek i telefon należący do redaktora.

W roku 2017 Carlos musiał odpierać zarzuty o rzekome stosowanie dopingu, po tym jak niemieccy dziennikarze śledczy ujawnili praktyki lekarza Julio Cesara Alvesa – z usług którego korzystał też piłkarz.

0 0 głos
Article Rating
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Opinie w linii
Zobacz wszystkie komentarze